در چارچوب قوانین و آییننامههای مصوب نسبت به پذیرش و نگهداری ریسک اقدام میکند.
سیاست ما بر تنوعبخشی پرتفوی، مدیریت تمرکز ریسک و شفافیت گزارشگری است.
۱) چارچوب قانونی
- انطباق کامل با ضوابط و بخشنامههای بیمه مرکزی و مصوبات شورایعالی بیمه.
- تعیین حدود نگهداری متناسب با سرمایه پرداختشده، ذخایر فنی و اندوختههای قانونی شرکت.
- پایش مستمر ظرفیت نگهداری و بهروزرسانی سقفهای داخلی پذیرش ریسک.
۲) دامنه فعالیت
- پذیرش ریسکهای واگذارشده از سوی شرکتهای بیمه مستقیم داخلی (خصوصی و دولتی).
- نگهداری بخشی از هر بیمهنامه یا پروژه در حد توان مالی و فنی شرکت و واگذاری مازاد به اتکاییهای معتبر.
- رعایت اصول ارزیابی ریسک، قیمتگذاری فنی و جلوگیری از تجمّع غیرمنطقی ریسک.
۳) اهداف
- پشتیبانی از صنعت بیمه در پوشش ریسکهای بزرگ و پروژههای ملی.
- ایجاد ظرفیت مازاد برای شرکتهای بیمه داخلی و تقویت توانگری مالی بازار.
- صیانت از منافع سهامداران از طریق پذیرش ریسکهای سودآورِ مدیریتشده.
۴) فرآیند پذیرش تا نگهداری
- دریافت واگذاری: دریافت شرایط واگذاری (Slip) از بیمهگر مستقیم.
- ارزیابی فنی: تحلیل خطر، نرخگذاری و بررسی ظرفیتهای نگهداری داخلی.
- تصمیمگیری: تعیین سهم نگهداری و برنامه واگذاری مازاد (در صورت نیاز).
- کنترل تجمع: پایش تجمّع ریسک در رشتهها/مناطق/بیمهگذاران.
- گزارشگری: ثبت و گزارشهای دورهای برای رگولاتور و ذینفعان.
۵) تعهد به شفافیت
کلیه فرآیندها با رعایت اصول حاکمیت شرکتی، کنترلهای داخلی و حسابرسی انجام میشود.
گزارشهای مرتبط با ترکیب پرتفوی و میزان نگهداری در بخش
گزارشگری و افشای اطلاعات
منتشر خواهد شد.
سوالات پرتکرار
تفاوت «پذیرش» و «نگهداری» ریسک چیست؟
پذیرش یعنی موافقت با تقبّل بخشی از ریسکِ واگذارشده؛ نگهداری یعنی سهمی از آن ریسک
در پرتفوی شرکت باقی بماند و مازاد آن (در صورت نیاز) به اتکاییهای دیگر واگذار شود.
آیا سهم نگهداری ثابت است؟
خیر؛ بر اساس ظرفیت سرمایهای، ذخایر فنی، حدود داخلی و شرایط هر ریسک تعیین و
در دورههای زمانی بازبینی میشود.
چه اصولی در نرخگذاری رعایت میشود؟
اصول فنی بیمهگری، دادههای خسارت، شرایط بازار و الزامات رگولاتوری مبنای قیمتگذاری است.
